Patron

Patron:
19 maja 1971 roku naszej szkole nadano imię Marii Dąbrowskiej.
Maria Dąbrowska, z Szumskich urodziła się 6 października 1889 roku w Russowie pod Kaliszem. Pochodziła z ubogiej rodziny. Była powieściopisarką i publicystką. Studiowała nauki przyrodnicze, socjologię i filozofię w Lozannie i Brukseli. Do Kalisza wróciła w 1910 roku i podjęła się pracy nauczycielki geografii. W 1911r wyszła za mąż za M.Dąbrowskiego, emigracyjnego działacza PPS. Następnie przebywała w Londynie. W 1917r przeniosła się do Warszawy, gdzie pracowała w Ministerstwie Rolnictwa do 1924r. Kochała Kalisz i była z nim bardzo związana. Tak napisała w swoim pamiętniku prowadzonym przez całe życie: "Dla mnie Kalisz jest już tylko snem dzieciństwa i pierwszych lat młodości. Lecz w tym śnie- jest miastem najpiękniejszym na świecie. Miastem o najpiękniejszym parku, najpiękniejszej rzece, najpiękniejszych ulicach, mostach, najpiękniejszych nocach i dniach." W 1934 roku otrzymała Państwową Nagrodę Literacką za "Noce i dnie". Maria Dąbrowska zmarła we Warszawie dnia 19 maja 1965r.

Maria Dąbrowska
Co roku w naszej szkole obchodzimy święto patronki (6 października).Z tej okazji uczniowie wręczają nauczycielom figurki zwane Maryśkami. Wyróżnienia przyznawane są w kategoriach :
nauczyciel roku
nauczyciel najbardziej wymagający
nauczyciel z największym poczuciem humoru
nauczyciel najatrakcyjniejszy
nauczyciel przyjaciel
nauczyciel najczęściej uśmiechnięty

Jej największe dzieła:
"Dzieci ojczyzny" (1918)
"Uśmiech dzieciństwa" (1923)
"Ludzie stamtąd" (1926)
"Marcin Kozera" (1927)
"Domowe progi" (1928)
"Noce i dnie" (1932-1934)
"Znaki życia" (1938)


Tak napisała M.Dąbrowska w opowiadaniu "Tu zaszła zmiana":
"Mieszkam już od trzydziestu czterech lat w Warszawie, w tym samym domu, przy tej samej ulicy. Przeżyłam tu większą część swojego życia i tu powstała większość moich prac pisarskich. Mieszkać tak długo w jednym miejscu, gdy inni przemierzają swym życiem dziesiątki mieszkań, miast, krajów- to zdawałoby się nuda i jednostajność. A jednak, jeślibym napisała powieść nie wykraczając poza historię tego domu, to okazałoby się, że jest to patetyczna historia miasta, historia Polski, historia wreszcie człowieka we wszystkich niemal przejawach jego losów osobistych i społecznych."


Hymn szkoły:


Ojczyzny wolnej dzieci
Co z marzeń wzrosła dziś
Przez dzieje tysiąclecia
Służymy Polsko ci

Uczymy się kochać
I cenić przeszłość twą
By w trudzie i znoju
wolności zbierać plon

My pracą sławimy
Marcina piękne sny
Dąbrowskiej wierni przyjaciele
Służymy Polsko ci